Drukkerij De Houten Lepel

Kleine stempels maken en afdrukken: dat gaat nog.
Maar wat als de stempels naar een groter formaat uitgroeien?

Uitgesneden … (LinoSoft)

… materiaal: houten lepel,  roller, uitgesneden beeld, inkt en glazen of stenen vlak (ik gebruik een oude wandtegel) …

… inkt op tegel verdelen …

… blad papier erover leggen (niet verschuiven!) en met lepel er over wrijven …

… niet zo, maar de lepel plat houden …

… blad er voorzichtig afhalen … 

… en het resultaat: 

(Zoon 1 vond dit cool, zoon 2 vond het professioneler om de drukpers die een boekbinderspers is te gebruiken)

92 bladzijden virtueel bladeren

Nee, hier wordt niet veel meer gemaakt.
Toch niet aan de naaimachine.
Maar dat komt wel weer.
Aan de computer wordt wel veel geproduceerd maar daarover later eens meer.

Veel kijken, dat doen we ook.

Rondkijken, daar leert men toch het meest van.
Zoals in 91 Magazine Craft.

Wijze Raad

Moest mijn Apple een echte Appel geweest zijn dan had ik al honderden potten appeljam en dergelijke in de kast staan.

Feit is dat ik al maanden achter een 'hardware' versie gedoken zit en wij, mijn Appelvriendje en ik, elkaar al die tijd lieve woordjes toespelen.

Maar ondertussen houden wij wel dagelijks een lijst creatieven in het oog.
En soms denken mijn Appelvriendje en ik 'Yes, hélemaal juist'.

Zoals bij deze hier:

RolSjaal

Veel naaiwerk was er niet de laatste tijd.
Te veel werk. Véél te veel werk.
Enkel af en toe het simpele werk, aan één stuk recht door. Verstand op nul.
Met mooie stof. Van Petit Pan.
Geen rok daarmee. Wegens genoeg daarvan.

Twee naden stikken: één over de lengte.
Daarna de stof keren en de uiteinden samen naaien tot de machine niet meer verder kan en dan het gat met de hand dicht naaien.

Update:
Tip 1: Bij Haar zie je een mooi exemplaar!
Tip 2: Ongestreken is de sjaal op z'n best.

Turntas maken (S. N. E. L. !)

Eerder was ik er al mee bezig.

Met dikke stof leek deze manier beter.

Geen buitentas in een binnentas maar met een keergat.

Voordeel: het gaat supersnel!

Turntassentijd

Na 2 jaar slepen over de speelplaats-stenen was de turntas kapot. Raar!
Zouden deze vliegtuigen minder over de stenen razen en vaker in de lucht suizen?

(Ai, ze zijn zo te zien aan 't landen. 't Zal wel weer een sleep-tas worden…)

Om de tas mooi te sluiten zijn er stroken stof gebruikt en is er geen tunnel voor het koord.

Herhaling en een vraag

De zoektocht naar een bruikbaar patroon voor een jurk leidde vorig jaar tot een draagbaar exemplaar.
Deze is dus een herhaling van hetgeen ik al eerder deed.

Klein detail/vraag: wanneer draag ik eigenlijk nog een jurk? 't Is toch geen weer meer daarvoor?

Eames …

Eames …
Als ik geld en plaats teveel had zou het er hier thuis mee vol staan.
Nu beperk ik mij tot (vintage-)winkels en musea om er (soms lang!) in te zitten en me er aan te vergapen.

Maar kijk: een 'Eames-inspired' mobile.
Om zelf te maken.

Nu dus nog tijd en plaats vinden.

Pennenzak

Maak eens iets voor mijn pennen vroeg hij.

Pennen… een pennenzak dus.
Maar niet te bol.
Een beetje plat.

De werkwijze kwam van Noodlehead (alweer).
De stof meet 25 x 13,5 cm.

Zou dit nu echt zijn?

Kan dit of kan dit niet?
Gezien bij Attackofthecute.

Noodlehead: Copy and paste

Ik ben fan van haar.

En van haar uitleg van dat zakje.

Toen Kind nummer 2 er een kreeg wou Kind nummer 1 er ook een.

Toen Kind nummer 1 er een kreeg wou Kind nummer 3 er dus ook een.

En nu zal 't wel genoeg zijn zeker?

Noodleheads tas

Ik ben fan van haar.
En van haar uitleg van dat zakje.

Toen Kind nummer 2 er een kreeg wou Kind nummer 1 er ook een.
Met stof van een 'te-kleine-lievelingsbloes-van-op-doorreis-in-Frankrijk'.

En nu wil Kind nummer 3 er natuurlijk ook een.

Wordt vervolgd …

De Pennenzak van Oon

Fietsfluovestjes: verguisd door de oudsten.

(Nog) braaf gedragen door de jongste.  

Absoluut niet Cool.

De kleinste maten hier in huis zijn te klein aan het worden.

Tijd dus voor een nieuw leven voor Die Vestjes.

Dankzij haar heldere uitleg liggen er op tientallen (honderden?) Vlaamse lessenaartjes vrolijke pennenzakjes die meehelpen met tafels en spellingregels!

Deze geeft Licht in de Duisternis (oei, zo slecht gaat het niet met de met tafels en spellingregels).

(Met dank aan het 'Te Kleine fietsfluovestje'.)

Vroem

Het MoMa, ik ben er nog niet geweest.
Maar als ik er ooit kom koop ik deze mobiel misschien!

Als er nog geld overschiet na alle andere verleidingen in die museumshop.

Basetica

Ik heb een vriend.
Een 50-plusser dan nog wel.
't Is een Zwitser. En hij houdt er van onopvallend te blijven.
Ooit had ik het al eens over hem.

Nu blijkt er een jongere versie rond te dolen: Basetica.

Jonger, van deze tijd, rimpelloos en zonder geschiedenis.
Basetica is zelfs vrij te kijk en te nemen.
Zo gaat dat met die jonge gasten!

Follow my blog with Bloglovin

Waar zijn die rode bollen voor?

Hij is 9.
En wou een tas voor zijn tandenborstel.
En zijn kam moest er ook in kunnen.
En tandpasta.
En zeep.
En waarschijnlijk ook nog een dozijn knikkers … en meer.

Allemaal voor als we op reis gaan.

Patroon: Noodlehead.
Of toch zo ongeveer.
De rits zit anders. Er zitten zakken in.
En er zitten wat sleutelhangers tussen genaaid.

En wat die rode bollen doen?

Dat zijn de plaatsen waar we al geweest zijn of waar we dit jaar heen gaan.

En natuurlijk …
over 15 jaar ziet dit tasje er zo uit !

Hij zit wel met een probleem.

Niet over het aantal of de plaats van de bolletjes. 

Maar … 'Wie zet die bollen er dan op als jij er niet meer bent?'

LenteWens

Sneeuw vandaag.
Koud gisteren.

Zou een vloot Wensboten van Jurianne Matter helpen om de lente binnen te halen?
Ze zijn zo mooi!

Hij is 9.

Zij is 11.

Hij wil een kussen.

Zij wil een kussen.

Om tegen te leunen.

Om op te zitten.

Als hij zit te lezen.

Aan haar bureau.

Hij is 'van de wereld'.

Zij houdt van 'doe maar gewoon'.