Fimo

Wat is dat toch met Fimo?
Het is een chemische samenstelling die de naam 'klei' niet waard is.

En toch is het enorm leuk om mee te werken.
We begonnen er vorig jaar mee. Onze taarten van toen zijn nog steeds grappig.

En laatst waren we weer bezig: kneden, draaien, opnieuw beginnen, rollen, plat duwen, …

Het resultaat: roosjes (een meisje van 9 leert het met véél geduld maar het resultaat is er naar!), sleutelhangers, beestjes en kralen.

Moest ik nu eens een grote boom in de tuin hebben …

… dan zou dit op mijn verlanglijstje staan: een Nestrest.

Burda 9573

Als ik deze titel lees denk ik eerder aan een vluchtnummer (reizigers voor vlucht Burda 9573 kunnen over enkele ogenblikken inchecken) dan aan een bloesjespatroon.

Maar goed, het gaat dus over een zomerbloesje.

Ze had de stof zelf uit gekozen. Zéér zomers. En (te?) lief.

(Ik dacht eigenlijk dat roze bij haar had afgedaan.)

Het patroon was ook haar keus. Zéér gemakkelijk. 

Binnen een uur (als de kindjes niet storen) is dit bloesje klaar.

Altamira? Lascaux?

Nee.

Magneetjes uit Fimo(aux)!

Dit is mijn straat …

… in de ogen van Haar, Hem en Hem !

Ik heb een plattegrond voor een huis gemaakt.

Die kunnen ze uitknippen en inkleuren.

Langzaam maar zeker wordt de straat langer …

Valentijncadeau: een update …

Hangertjes hangen.
Kleine bijkomstigheid: ik hang verdorie met een varken om m'n nek. Want dat moet het voorstellen.
Hieperdepiep!

Kijk eens Kamiel … ik kreeg toch iets voor Valentijn!

Kamiel heeft niks met Valentijn.
Odille ook niet …

En toch heeft Odille van Hem en van Hem (de 2 jongens van Kamiel en Odille dus) een hangertje gekregen.
Zelfgemaakt aan de keukentafel, inclusief vingerafdrukken erin.

Meer moet dat toch niet zijn!

(Als Kamiel deze titel leest zal hij meteen doorklikken om te kijken wat en van wie  …)