KamielandOdille

T.R.O.T.S.

Mijn 'Betere Ik' was er weer …

Odille-Pielewiel, dit is er over!

?
Ik heet geen Odille!

Jaja, kan wel zijn.
Maar D.I.T. is er over.
Dit noem ik pronken met andermans veren.

Hoezo?
Da's van Ons Meisje.
Van 10 jaar en een beetje.

Juist ja. Dus niet van Kamiel én ook niet van Odille die in 't echt geen Odille heet.
Dus noem ik dat pronken met andermans veren.

Och, verdwijn.
Of schrijf zelf iets over een dolfijn …

De zee glinstert

als een fonkelende diamant.

Een grijze vlek zwemt in de zee

tot opeens twee speelvogels opkomen.

Ze maken sprongen zoals ballerina’s

en spetteren als kleuters in bad.

Opeens horen ze iets wat lijkt

op het gebrom van een auto.

Daarom gaan de speelvogels sneller

dan de tong van een kameleon de diepe zee in.

‘s Avonds gaan ze, als de rode bal er is,

vrolijk nog wat salto’s en andere turnoefeningen doen.

Hun zilveren huid is nu nog mooier

dan alles op de hele wereldbol.

M.B.

Een Burda-bloes

De vorige versie van de Burda-bloes (die eigenlijk een jurk in de Burda is) was ok.

Versie n° 2 is dus een feit omdat:
- het supersnel ineen te zetten is, er zijn maar 9 naden te naaien;
- het ideaal was om te oefenen met een overlock;
- die hals knap ineen zit.

Sjaals uit India

Soms zit Kamiel voor een tijd in India. Om te werken.

En soms brengt hij iets moois mee.

Vroeger, lang geleden, gingen we samen op reis en kochten we blokdrukken.

Nu brengt hij sjaals mee. (Nee, niet allemaal in één keer gekocht).

En natuurlijk zit dat dan in een bijbehorende tas … en doos.

Nu is er iets met de laatst meegebrachte sjaals: ze zijn niet afgewerkt.
Weet iemand hoe en waarom?

Lotta Jansdotter

Het werk van Lotta Jansdotter: daar hou ik van.
Simpel. Puur.

Toen Noeks een nieuwsbrief stuurde met stof van Lotta Jansdotter dacht ik niet lang na.
Het enige waar ik eigenlijk aan dacht was … H E B B E N !

Normaal gezien zou ik nooit iets in die kleur kopen.
Maar het zien van deze stof doet mij telkens weer glimlachen.

Het meest voor de hand liggend om te maken was natuurlijk een rok.
Een simpele A-lijn.
Zodat alle aandacht naar de stof gaat.

Meer moet dat niet zijn.

'Compositie met Cijfers'

Van haar kreeg ik de cijfers.
Eén cijfer was zo gewoon.
Dus werd het een verzameling.

Met mijn neus op Van Eyck

Sprakeloos.

Ik herontdek een schilderij dat ik al ontelbaar keer gezien heb:
Het Lam Gods in de Sint-Baafs kathedraal in Gent.

Maar dan achter mijn computer.
Ik krijg er geen genoeg van.
Die gezichten, hoe ze kijken.
Die planten.
De plooien in de kleren.
Die broers van Van Eyck wisten wat ze deden.