De beschrijving van Oontje leek zo simpel.
Dus besloot ik op een avond er eerst zelf een te maken om de dag nadien samen met Haar een te maken.
Niet dus!
Ik was te moe om alles goed te volgen en pas de dag nadien was de pennenzak toonbaar (bedankt Nele!).
En toen begon Zij er aan.
Ze was vastbesloten om alles zelf te doen.
Behalve het lostornen van het stiksel wanneer het scheef was en opnieuw moest!
Het moeilijkste van de hele pennenzak is het begin, het inzetten van de rits.
Daar is het tornmesje meer dan eens van pas gekomen.
Maar kijk: het is haar gelukt: helemaal zelf gedaan:
De bloem had ze al vaker gemaakt dus dat was geen probleem.
Maar toen was de pennenzakparade nog niet gedaan: ook Hij wou er een hebben.
En toen kon ik het al zo goed dat ik Oontje gelijk kon geven: Simpel, toch?
