RVB-verslaving: eentje om 't af te leren

's Middags nog geen haar op mijn hoofd die er aan dacht maar 's avonds was er weer een -sterk aangepaste- ReversibleBag klaar.


Zeeschatten?

Na dagen rapen aan 't strand is dit de buit die thuis ligt …

Lege appelmoespot, speculoospastapot en confituurpot gevuld met ongewassen geurige zeeresten, ter plekke op het strand gevuld:







Een collectie allesbehalve zeldzame schelpen van het Noordzeestrand:



Een collectie half vergane super sympatieke overblijfselen van schelpen:




Schelpen die in de vijver belanden om als boot te eindigen:








Stenen die veel weg hebben van een geraamte en … een soepbot … (help, wat moet ik daar nu mee doen)

We gaan naar zee en we nemen mee … (deel 3)

… een strokrans en lijmpistool.





Ja!
Lach niet zo, ik had dat mee naar zee.
Kamiel weigerde in eerste instantie dat in de auto te doen maar uiteindelijk ging het toch mee. 

Aan zee werd een lading takken aangesleept maar die bleken te nat te zijn om te lijmen dus we moesten ons weer behelpen met haakkatoen (van haken kwam dus niks).

Terug thuis kwam de pot witte verf er aan te pas.

De rest van de takken werden alsnog verlijmd tot een andere krans.





We gaan naar zee en we nemen mee … (deel 2)

… papier om bootjes mee te vouwen.

Een week in een huisje op het strand met af en toe regen.
Wat doe je dan? Bootjes vouwen!
Niet met gewoon papier maar met iets stevigs, waar het water niet direct vat op heeft (ik gebruikte een glossy tijdschrift).
En na de regen worden ze te water gelaten:



Maar kijk: met alle glossy die er in zo'n tijdschrift staat: ook al die dure foto's verwateren …

We gaan naar zee en we nemen mee …

… haakkatoen om op 't gemak eens iets te haken een vlot te maken.
Het vlot werd tijdens het stormweer donderdag te water gelaten en het hield stand.


En vrijdag: geen laarzen meer maar zon en een blauwe hemel.
Pas na veel, héél veel gespeel, was het vlot geen vlot meer en had ik nog niks gehaakt!
Voor herhaling vatbaar.



Bijna 5 jaar

Er was een verjaardagsfeestje op komst.
Al maanden was Hij, het Hoofdonderwerp van bijna 5, er over bezig.

Wegens 'weinig tijd' besloot ik te recupereren.
De bestaande tekening van hier werd terug opgevist zodat de uitnodigingen snel klaar waren.


Langzaamaan kwam het feest dichterbij.
Nog steeds weinig tijd (geen tijd) om er iets voor te maken.

Wat geven we als cadeautje als de kindjes weggaan?
Opnieuw recuperatie van de bekende tekening:
gepersonaliseerde bellenblaasjes maar dan voor de kindjes wel zonder kuif natuurlijk.

En omdat we toch bezig zijn met prutsen en die tekening zo grappig is kwam dit er voor iedereen op de valreep bij: een t-shirt met eigen naam (transferpapier = supersnel en simpel)

Alleen het Feestbeest heeft natuurlijk een kuifje erbij!

Transferpapier

Jaren geleden heb ik dit ook al gebruikt.
Wat is het toch simpel.

Een tekening in spiegelbeeld printen op transferpapier, uitknippen, er op strijken en dat is het dan: