Vier jaar samen …

… en we zien elkaar nog steeds graag: wij en de bakfiets.

Vallende Engelkens in Gent

Dat Gent 't zien waard is zal wel duidelijk zijn.
Ook Oontje kan je er van overtuigen.

Deze hadden we allebei getipt:

Oude poppen, blikken dozen en speelgoed, postkaarten en héél veel andere dingen bij The Fallen Angels!

Rood met witte appeltjes …

Rood met witte stipjes heeft een give away: Wit met rode appeltjes (of groene)!

Meer info over andere mooie stofjes in haar winkel.

De Stoelen

Nu we dan toch over Tante G. begonnen zijn …

Toen ik 20 jaar geleden alleen woonde (zo oud ben ik dus al) kreeg ik van m'n tante vier oude stoelen. 

Spuuglelijk vond ik ze maar bij gebrek aan beter …

Ik heb ze indertijd geverfd (het hout was rood-bruin) en verschillende malen heb ik het zwarte nep-leer overtrokken (wat achteraf gezien niet altijd een verbetering was …).

Tante G. vond het a f s c h u w l i j k  dat ik haar stoelen zo verpestte. 

Ze was er altijd zo zuinig op geweest.

Van de 4 stoelen zijn er al 2 kapot. De resterende 2 hebben wéér een nieuw jasje gekregen. 

Want wegdoen, na 20 jaar, nee, dat doe ik niet. Ze zitten eigenlijk best wel goed.

(Sorry Tante G. als je deze bloemetjesstof maar niks vindt.)

Ik wil dat Ze gaat haken en naaien!

Waarom leren ze op de lagere school niet meer haken of naaien?

Of breien?

Ik moest vroeger ontieglijk veel lapjes haken en breien. Die werden dan samengenaaid tot een zielig beertje. 

En lapjes borduren in de 'op-en-neer-steek' en later in de kruisjessteek. 

Echt leuk vond ik het volgens mij niet. 

Ik weet dat ik een tante had die, als ze eens op bezoek kwam, stiekem mijn lapjes verder afwerkte. Joehoe, blij dat ik dan was!

Maar ik kan nu toch wel haken!

Nu doe ik verwoede pogingen om Haar (acht jaar) te leren haken. Echt enthousiast is ze nog niet. 

Die Tante G. die me vroeger meehielp is er al lang niet meer.

Bij m'n ouders stond nog het naaikistje van Tante G. op zolder. 

Dat heb ik nu bij Haar op de kamer staan met wat wol en borduurgaren. 

Het zag er een beetje saai uit en dus ik heb er wat aan geverfd.

Hopelijk vindt Tante G. het niet erg dat ik haar kistje veranderd heb …

Over Rokjes gesproken …

't was er weer voor!

Eerst kwam er een voor Haar en voor mij:

Maar Haar reactie was er een van: nu wil ik wel eens een ander model hebben.

Dus kwam er nog een voor mij!

Reclame voor Gent: de Kraanlei

Wat maakt de Kraanlei zo apart?

Wel, er huizen een paar hardnekkige bijzonderheden die niet willen (en mogen) verdwijnen.

Het Huis van Alijn. 

Vroeger was dit het Museum van Volkskunde maar de nieuwe naam is minder betuttelend.

Gaande van oude volkse kamers van 100 jaar geleden naar taferelen die wij nog van vroeger kennen.

Naast het museum is een schitterende museumshop:

En nu je toch in de Kraanlei bent: een paar huizen verder is een behangwinkel om U tegen te zeggen! 

Priem. Behang vinden uit de jaren 70 is hier geen probleem.

En dan pal naast Priem nog zo'n klassieker: Timmerman. 

Allerlei zoetigheden, al dan niet typisch Gents.